HANDTEKENINGENACTIE

FLEXKRACHTEN GEMEENTE ROTTERDAM KRIJGEN ZEKERHEID

Tekst Ronald de Kreij Beeld Fleur Beerthuis, Doon van de Ven

Ruim 200 uitzendkrachten die in Rotterdam al jaren worden ingezet voor het aan het werk helpen van anderen, krijgen nu alsnog ook zelf zekerheid. Na felle kritiek en dankzij steun van de FNV krijgen ze eindelijk een vaste aanstelling.

Is het typisch voor gemeenten, of speelt het overal, dus ook in het bedrijfsleven? Hoe dan ook, net als de gemeente Amsterdam werkt ook Rotterdam met opvallend veel uitzendkrachten. En daar waar die flexkrachten in Amsterdam de strijd aan gingen voor een vast contract, zijn ook de flexkrachten in Rotterdam opgestaan.

Verschillen zijn er ook. In Amsterdam speelden de problemen onder het baliepersoneel en op het gemeentelijk callcenter. In Rotterdam gaat het om de Dienst Werk en Inkomen. En waar in het Amsterdamse callcenter tot wel 70 procent van de werknemers flex bleek, is dat bij de Rotterdamse dienst tussen de 40 en 60 procent. Veel te veel, want net als Amsterdam heeft ook Rotterdam beloofd met maximaal 10 procent inhuur te werken. Maar omdat op sommige afdelingen dat percentage lager ligt, meent de Maasstad net als de hoofdstad op andere afdelingen met hogere percentages te mogen werken.

VREEMDE SITUATIE

‘Een vreemde situatie’, oordeelt Bas Hooijmans die in Rotterdam werkconsulent is. ‘Gemeentemedewerkers die werklozen aan een baan moeten helpen, maar die zelf niet zeker zijn van hun baan. Toch heeft het nog lang geduurd voor ze de strijd durfden aangaan tegen de voortdurende onzekerheid waarmee zij kampen. De angst was te groot dat wie zijn mond open zou doen, zijn baan zou verliezen.

Uiteindelijk trokken enkele collega’s van Hooijmans alsnog aan de bel bij de FNV. Fatima el Mourabit, organiser bij FNV Flex & Naleving, organiseerde daarop enkele bijeenkomsten voor de flexkrachten en besloot vervolgens over te gaan tot “de Amsterdamse aanpak”: handtekeningen verzamelen en die aanbieden aan de leiding. Begin november ontving de concerndirecteur een petitie, maar dat leverde geen concrete toezeggingen op. De bond zocht het hogerop en overhandigde aan het eind van die maand de verantwoordelijke wethouder 196 handtekeningen. Dat bracht de bal wél aan het rollen. De gemeenteraad pakte het onderwerp op, maar wederom leverde dit weinig concreets op voor de flexkrachten. De verhoudingen verstarden eerder: de medewerkers voelden zich door hun werkgever geïntimideerd.

In december bereikte de situatie van de Rotterdamse gemeentelijke flexkrachten ook de pers. De media spraken van “een angstcultuur”, waarop de SP zelfs vragen stelde in de Tweede Kamer.

VASTE AANSTELLING

En toen? Om maar te beginnen met Hooijmans: hij was een van de eersten die een contract te pakken kreeg. ‘Dat kwam zomaar uit het niets vallen’, zegt hij. ‘Mijn leidinggevende meldde me dat de gemeente bij het aantrekken van mij als kracht eigen werving zou hebben gedaan, dat ik daarom een payroll-kracht zou zijn, dat payrolling niet meer mocht en ik daarom een contract zou krijgen. Met nog zeventien anderen. Maar hoe de vork nou precies in de steel zat, dat kon niemand mij uitleggen.’

Ondertussen bleef Hooijmans zich inzetten voor zijn collega’s die nog altijd werden ingehuurd. Dit deed – en doet – hij als FNV-kaderlid. ‘Dat ben ik sinds kort. Ik ben kaderlid geworden door de acties die we hebben gevoerd. Toen viel het me op dat ik het leuk vind om collega’s te informeren.’

En even plotseling als zijn eigen aanstelling kwam op 20 februari ook het bericht uit de lucht vallen dat 230 uitzend-collega’s van Hooijmans eveneens een vaste aanstelling krijgen. Wethouder Arjan van Gils trekt het boetekleed aan: ‘Dit was geen goed werkgeverschap.’

In het Algemeen Dagblad vertelt de wethouder hierover het volgende: ‘Ik was laatst op bezoek bij een team dat statushouders aan werk helpt. Dat zijn 21 medewerkers; een leuk divers en enthousiast team. Fijn dat deze jonge mensen voor de gemeente willen werken. Ik vroeg: wie is een uitzendkracht? Achttien handen gingen in de lucht. Zelfs de leidinggevende was tijdelijk in dienst. Zo moet het dus niet. Ik vroeg: wie wil in vaste dienst? Iedereen stak zijn hand op.’

Van Gils wil niet erkennen dat hij is wakker geschud door de acties van de FNV. ‘Maar ze hebben het wel op de kaart gezet.’

Bevind jij je als flexkracht ook in een situatie waarvan je meent dat je meer zekerheid verdient? Of ken je iemand in zo’n situatie? Neem dan contact op met Fatima el Mourabit, Fatima.elMourabit@fnv.nl, of 06 2563 4854.

Bas Hooijmans:
‘Vreemde situatie’