INTERVIEW HAN BUSKER

‘ZONDER EEN STERKE FNV IS DIT LAND SLECHTER AF’

Tekst Eva Prins Beeld FNV

‘HET IS EEN EERVOLLE, LEERZAME EN UITDAGENDE BAAN’

Na vier jaar de FNV te hebben geleid, draagt Han Busker de voorzittershamer over aan zijn opvolger. Meer dan één periode wilde hij deze ‘mooiste hondenbaan’ niet doen. Maar hij kijkt tevreden terug – en met vertrouwen vooruit. ‘De FNV is hartstikke strijdbaar, gezond en stevig in positie.’

Je ambieert geen tweede termijn?

‘Nee, bij mijn aantreden had ik al gezegd dat ik het één termijn zou doen en ik heb geen reden gezien daarop terug te komen.’

Ook niet nu we ons bevinden in wat al ‘de ergste crisis sinds WOII’ is genoemd?

‘Nee maar ik ben wel blij dat beide kandidaten voor mijn opvolging ook lid zijn van het bestuur en allebei dus ook al bezig met de aanpak van de coronacrisis. Daarom maak ik me niet ongerust dat daar gaten vallen. En uiteindelijk ben je als voorzitter ook maar een elementje in de tijd hè, iemand die de boel goed door moet geven.’

Wat geef je door, hoe staat de FNV ervoor?

‘Ik zie een hele sterke bond. We zijn harstikke strijdbaar, gezond en stevig in positie. We praten mee over alle grote thema’s en sluiten hartstikke goede cao’s af.’

Er zijn ook minder positieve ontwikkelingen. Afgelopen jaar is het ledental onder de symbolische 1 miljoen gezakt.

‘Elk interview word ik geconfronteerd met het ledenaantal. Dat het daalt is een feit, maar dat heeft alles te maken met het gegeven dat we relatief veel oudere leden hebben. Wat ik een belangrijk signaal vind, is dat het aantal jonge leden de laatste jaren juist groeit. Dat is een garantie voor levensvatbaarheid. Natuurlijk zou ik liever over de hele linie zwarte cijfers zien, daar werken we ook hard aan, maar we zijn nog steeds de grootste jongerenvereniging van Nederland. Daarbij: maatschappelijke relevantie meet je niet alleen af aan het aantal leden. Het gaat om wat je doet en realiseert.’

Waar bent je trots op?

‘Ik ben vooral heel trots op al die (kader)leden die elke dag overal in het land keihard bezig zijn om Nederland socialer te maken. Er is binnen deze organisatie enorm veel passie en gedrevenheid. Dat maakt het wel eens moeilijk, want dat betekent ook: vasthoudendheid. Maar het is ook een van de krachten van de FNV.’

Wat zie je als je grootste succes?

‘Het Pensioenakkoord. Dat was natuurlijk een heel beladen dossier en ik ben blij dat we dat tot een goed einde hebben kunnen brengen met brede steun van onze leden. Daarmee hebben we echt iets kunnen afsluiten. Niet dat er geen discussie meer over zal zijn. Die discussie zal er altijd zijn, en veel moet bovendien nog worden uitgewerkt in werkgroepen en besluiten, maar we hebben nu een pensioenstelsel voor de toekomst gebouwd. Er is weer perspectief.’

Bij je aantreden zei je: het is de tijd van de FNV…

‘Dat was en is ook zo. Als ik de ambities bekijk van vier jaar geleden zoals verhogen sociaal minimum, terugdringen van de doorgeslagen flex, dan zie ik dat we daarin echt verder zijn. Deze maatschappelijke thema’s hebben wij geagendeerd en groot gemaakt en je ziet dat daar nu steeds meer consensus over komt. Er liggen grote wetenschappelijke rapporten, van de WRR en de commissie-Borstlap, die onze stellingname volledig onderschrijven. De uitdaging is om dat nu ook uit te werken en te verzilveren.’

Je zei toen ook: daar moet je hard voor knokken. Was het knokken?

‘Het is zeker een baan die je opslokt. Het gaat 24/7 door, je kunt niet achteroverleunen; er is altijd wat. Dus ja, het is een zware baan maar ook een hele mooie, eervolle, leerzame en uitdagende baan. Agnes Jongerius, een van mijn voorgangers, noemde het ooit de mooiste hondenbaan van het land. Dat kan ik wel beamen.’

Wat was het zwaarst?

‘Het pensioendossier was wel zwaar. Dat waren hele stevige discussies. Terecht ook, want er staan hele grote belangen op het spel. En als voorzitter ben je dan toch degene die zegt: hier gaan we achter staan of het is nog niet goed genoeg. Dat voelt wel als een hele grote verantwoordelijkheid.’

Wat geeft je energie? Hoe laad je je weer op?

‘Sporten is voor mij altijd een uitlaatklep geweest. Voetballen is mijn grote passie. Toen ik voorzitter van de FNV werd, moest ik wegens tijdgebrek helaas stoppen met spelen, maar ik ben nog altijd een aandachtig volger en toeschouwer. Daarnaast ben ik een enorme liefhebber van wintersport, van skiën. Hardlopen doe ik ook graag.’

Wat waren persoonlijke hoogtepunten?

‘Dat zijn denk ik toch de acties waar ik bij ben geweest. Om de bevlogenheid en de betrokkenheid te zien van de (kader)leden, de mensen met en voor wie je het doet – dat vind ik het mooiste aan dit werk.’

Heb je voorbeelden?

‘Dat zijn er zoveel. Maar het eerste dat me zo te binnen schiet is de bijeenkomst in de Jaarbeurs in 2018 van FNV Bouwen en Wonen. Duizenden woningcorporatiemedewerkers staakten toen, voor het eerst in jaren, voor een betere cao. Ook de pensioenacties in het openbaar vervoer in het voorjaar van 2019 waren een hoogtepunt. Zelf stond ik in alle vroegte op Den Haag Centraal waar NS-ers het werk neerlegden voor een goed pensioen. Dat raakte me; de solidariteit en de kracht van de vakbeweging kwam daar heel goed tot uitdrukking. Zonder die druk uit de samenleving hadden we dat pensioenakkoord niet bereikt.’

Wat is er (nog) niet gelukt?

‘Dan denk ik toch aan de interne discussie over de organisatie: hoe gaan we ons besluitvormings- en bestuursmodel zo aanpassen dat we sneller en slagvaardiger kunnen zijn? Ik had gehoopt dat we daarmee al verder zouden zijn.’

Vier jaar geleden zei je: de toekomst van de FNV ziet er goed uit. Vind je dat nog steeds?

‘Absoluut. De bond zal alleen maar sterker worden, want het belang van goede bescherming van werknemers neemt alleen maar toe. Zonder een sterke FNV is dit land slechter af. Daar geloof ik heilig in.’

Wat zijn je eigen toekomstplannen?

‘Dat weet ik oprecht nog niet. Ik ga wel wat doen, want ik ben te jong om niks te doen, daar voer ik op dit moment gesprekken over.’

Misschien burgemeester, zoals je voorganger?

‘Ik ben vooral op zoek naar een maatschappelijk relevante rol. En dat is burgemeester zeker, maar ik heb geen sollicitatie lopen. Ik ben echt nog zoekende, maar wil wel snel weer aan de slag.’

Je vreest geen zwart gat?

‘Nee hoor. Ik hou van hard werken en dat zal ik ook na deze baan hopelijk nog een flink aantal jaren blijven doen.’

Is er iets dat je gaat missen?

‘Het contact met leden en met collega’s. De afgelopen jaren hebben we weer meer geleerd om goede resultaten en successen met elkaar te vieren; die momenten zal ik zeker gaan missen.’

Wil je je opvolger nog iets meegeven?

‘Je moet elke keer blijven vernieuwen en ontwikkelen. Die flexibiliteit wens ik de FNV en ook de nieuwe voorzitter toe.’

‘FNV IS HARTSTIKKE STRIJDBAAR, GEZOND EN STEVIG IN POSITIE’

HAN BUSKER

Na de mavo begon Han Busker (Enschede, 1960) als algemeen opsporingsambtenaar bij de marechaussee. Daarna stapte hij over naar de gemeentepolitie in Amsterdam en vervolgens naar de marechaussee op Schiphol. Van 2000 tot 2008 was hij voorzitter van Marechausseevereniging Marver. De volgende stap was voorzitter van de Nederlandse Politiebond. In die rol leidde hij de langste politiestaking in de geschiedenis. Met succes: politieagenten kregen er 5 procent bij. Busker werd in 2012 lid van het algemeen bestuur van de FNV en in maart 2017 werd hij verkozen tot voorzitter. Busker is getrouwd en heeft twee zoons.

Deel deze pagina