COLUMN

MICK

Mick Bleijerveld is bestuurder bij FNV Overheid. Ze schrijft over wat haar opvalt aan werken in tijden van corona.

Beeld Jan Lankveld

LASTIGE DISCUSSIES

Over alle leed en pijn die de coronacrisis bij veel mensen heeft veroorzaakt, hoef ik het hier denk ik niet meer te hebben. Dat zal ik dan ook niet doen. Ik wil de crisis wel gebruiken als handvat voor een kort beschouwing over de vreemde discussies die er hier en daar binnen de sector Rijk een direct gevolg van zijn. Allereerst wil ik kwijt dat wij als vakbondsbestuurders verantwoordelijk zijn voor de verschillende deelsectoren binnen het Rijk, waarbij we ook kijken naar het Rijk als geheel. De banen van de werknemers staan gelukkig niet op de tocht door deze crisis. Voor sommige situaties maken we departementaal of centraal aanvullende afspraken. Denk aan doorbetaling van de TOD en hoe om te gaan met de tegemoetkoming voor woon-werkverkeer. Het leek in het begin binnen een paar weken weer naar 'normaal' te gaan, maar dat perspectief is inmiddels veranderd. We zijn nu druk bezig om overal te kijken wat het 'nieuwe normaal' gaat betekenen voor iedereen.

Iets anders: Rijkswaterstaat heeft veel van het werk dat de medewerkers uitvoeren als vitaal bestempeld. Prima, vind ik, Rijkswaterstaat is een belangrijke dienst. Maar dat de dienst hier vervolgens de consequentie aan verbindt dat 'de

anderhalvemeterregel' er hierdoor plotseling niet meer toe doet, klinkt mij heel vreemd in de oren. Beter gezegd: dat vind ik klinkklare onzin! Ook in geval van cruciaal werk is een veilige anderhalve meter afstand geboden. Is dat niet haalbaar, dan dienen er – in overleg met de medewerkers en de vakbonden – andere stringente veiligheidsmaatregelen te worden genomen om de doelstelling zo dicht mogelijk te benaderen. Zo gaat bij de Rijksrederij het boeienleggen gewoon door, omdat dit – claimt Rijkswaterstaat – vitaal werk is ten dienste van de recreatievaart. Op het eerste gehoor vind ik die redenering vreemd. De ondernemingsraad zal daarover in gesprek moeten. Een punt van zorg – maar dit even tussendoor – is dat we diverse signalen ontvangen van medewerkers op ministeries die door het thuiswerken dreigen te vereenzamen. Ik zou hier graag hulp willen bieden, maar kan dat eenvoudigweg niet. Het stemt wel tot nadenken: hoe loopt het met de sociale contacten, ook buiten het werk? Hoe help je collega’s in je team? Oog voor elkaar houden is belangrijk. Tot slot wil ik iets zeggen over de inspectiediensten. De coronacrisis heeft geleid tot talloze protocollen. Protocollen waarmee we in Nederland de verspreiding van het virus willen tegengaan. Maar tevens ook protocollen die alleen werken als iedereen zich er aan houdt. Dat vereist handhaving. En als het gaat om protocollen bij bedrijven, dan is de Inspectie SZW hiervoor de aangewezen partij. Dat betekent een serieuze taakverzwaring. Bovendien komen de verschillende soorten inspecteurs bij het Rijk bij de uitvoering van hun werk op locaties die voor hun gezondheid niet altijd veilig zijn. Hoe gaan we hier mee om? Die ellendige coronacrisis willen we het liefst zo snel mogelijk achter ons kunnen laten. Dat zal niet gaan. Langzaam maar zeker veranderen we de focus: wat is nú belangrijk en wat betekent dit voor de lange termijn? Nieuwe discussies, lastig ook. Maar wel nodig om als FNV mee te doen en bij te sturen.

Mick Bleijerveld